داروهای چشمی

قطره تیمولول یک داروی بتابلوکر است که با کاهش تولید مایع زلالیه در چشم، فشار داخل چشم را کاهش داده و از آسیب بیشتر به عصب بینایی جلوگیری می‌کند. این مقاله به بررسی نقش و کاربرد قطره تیمولول در مدیریت گلوکوم پرداخته و نحوه تأثیرگذاری، دوز مصرفی و عوارض احتمالی آن را مورد بحث قرار می‌دهد.

گلوکوم یکی از شایع‌ترین بیماری‌های چشمی است که به دلیل افزایش فشار داخل چشم، می‌تواند منجر به آسیب به عصب بینایی و در نهایت کوری شود. درمان به موقع و مؤثر این بیماری برای حفظ بینایی ضروری است. یکی از داروهایی که برای کنترل فشار چشم و درمان گلوکوم به کار می‌رود، قطره چشمی پیلوکارپین است. این دارو با تحریک گیرنده‌های خاص در چشم، موجب افزایش جریان مایع درون چشم و کاهش فشار داخل آن می‌شود. قطره پیلوکارپین به عنوان یک داروی کاهش‌دهنده فشار چشم، در بسیاری از بیماران گلوکوم مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این مقاله به بررسی مکانیسم اثر، موارد مصرف، عوارض و نکات مهم در استفاده از پیلوکارپین برای درمان گلوکوم و کنترل فشار داخل چشم پرداخته خواهد شد.

استازولامید برای پیشگیری و کاهش علائم ارتفاع زدگی استفاده می‌شود که می‌تواند سردرد، خستگی، حالت تهوع، سرگیجه و تنگی نفس را که در هنگام صعود سریع به ارتفاعات بالا (معمولاً بالای 10000 فوت / 3048 متر) اتفاق می‌افتد را کاهش دهد. حساسیت به نور، کهیر، بی‌اشتهایی، اسهال، حالت تهوع و استفراغ، بیماری کبدی و… برخی از عوارض داروی استازولامید می‌باشد…