کوآموکسی کلاو

کوآموکسی کلاو برای چیست؟

کوآموکسی کلاو (Co-amoxiclav) یک آنتی‌بیوتیک ترکیبی است که برای درمان انواع عفونت‌های باکتریایی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این دارو از ترکیب دو ماده فعال، یعنی آموکسی سیلین و اسید کلاوولانیک ساخته شده است و زمانی تجویز می‌شود که احتمال مقاومت باکتری‌ها به آموکسی‌سیلین به تنهایی وجود داشته باشد.

آموکسی سیلین با مهار ساخت دیواره سلولی باکتری‌ها باعث از بین رفتن آن‌ها می‌شود، اما برخی باکتری‌ها با تولید آنزیمی به نام بتالاکتاماز می‌توانند اثر این آنتی‌بیوتیک را خنثی کنند. اسید کلاوولانیک با مهار این آنزیم، از تخریب آموکسی سیلین جلوگیری کرده و اثربخشی دارو را افزایش می‌دهد. به همین دلیل، کوآموکسی کلاو نسبت به آموکسی سیلین ساده طیف اثر گسترده‌تری دارد.

موارد مصرف قرص کوآموکسی کلاو در بزرگسالان

• عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی مانند سینوزیت باکتریایی، عفونت گوش میانی و عفونت‌های شدید حلق و لوزه
• عفونت‌های دستگاه تنفسی تحتانی مانند برونشیت حاد یا مزمن تشدید شده و ذات‌الریه
• عفونت‌های دندانی از جمله آبسه‌های دندانی و عفونت‌های پس از اعمال دندان‌پزشکی
• عفونت‌های دستگاه ادراری مانند سیستیت و پیلونفریت خفیف تا متوسط
• عفونت‌های پوست و بافت نرم شامل زخم‌های عفونی، سلولیت و آبسه‌های پوستی
• عفونت‌های ناشی از گزش حیوانات یا انسان
• برخی عفونت‌های استخوان و مفاصل (در موارد منتخب و با نظر پزشک)

موارد مصرف قرص کوآموکسی کلاو در کودکان

• عفونت گوش میانی (اوتیت مدیا)
• سینوزیت باکتریایی
• عفونت‌های دستگاه تنفسی تحتانی مانند پنومونی باکتریایی
• عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی شدید یا عودکننده
• عفونت‌های پوست و بافت نرم
• عفونت‌های ادراری در کودکان
• عفونت‌های دندانی در سنین بالاتر کودک

بیماران دقت کنید که این دارو یک قرص سرماخوردگی و آنفولانزا نیست و برای درمان سرماخوردگی می‌توانید از انواع قرص ضد حساسیت یا آلرژی استفاده کنید.

قرص کوآموکسی کلاو 500/125

قرص کوآموکسی کلاو 500/125 یکی از رایج‌ترین اشکال خوراکی این آنتی‌بیوتیک ترکیبی است که حاوی 500 میلی‌گرم آموکسی سیلین و 125 میلی‌گرم اسید کلاوولانیک می‌باشد. این دوز برای درمان عفونت‌های باکتریایی خفیف تا متوسط در بزرگسالان و نوجوانان تجویز می‌شود.

آموکسی کلاو 500/125 برای درمان عفونت‌هایی مانند سینوزیت باکتریایی، عفونت گوش و حلق و بینی، برونشیت، عفونت‌های دندانی، عفونت‌های دستگاه ادراری و عفونت‌های پوست و بافت نرم مورد استفاده قرار می‌گیرد. مقدار و مدت مصرف این دارو بسته به نوع و شدت عفونت توسط پزشک تعیین می‌شود.

قرص قرص کوآموکسی کلاو 625 فارابی

فرم دارویی 625 فارابی یکی از اشکال خوراکی آنتی‌بیوتیک کوآموکسی کلاو است که توسط شرکت داروسازی فارابی تولید می‌شود. هر قرص حاوی 500 میلی‌گرم آموکسی سیلین و 125 میلی‌گرم اسید کلاوولانیک می‌باشد و برای درمان عفونت‌های باکتریایی خفیف تا متوسط تجویز می‌شود.

• نکته مهم: در بازار ایران کوآموکسی کلاو 625 همان 125/500 است. در واقع، این دارو به مجموعه دو دوز یا 500 و 125 میلی‌گرم اشاره دارد.

این دارو با اثر هم‌زمان دو ترکیب فعال خود عمل می‌کند؛ آموکسی سیلین با مهار ساخت دیواره سلولی باکتری‌ها باعث از بین رفتن آن‌ها می‌شود و اسید کلاوولانیک با مهار آنزیم بتالاکتاماز، از غیرفعال شدن آموکسی سیلین جلوگیری کرده و اثربخشی درمان را افزایش می‌دهد. به همین دلیل، قرص کوآموکسی کلاو 625 فارابی نسبت به آموکسی سیلین ساده، طیف اثر وسیع‌تری دارد.

شربت کوآموکسی کلاو برای چیست؟

این شربت برای درمان عفونت‌های باکتریایی در کودکان و در برخی موارد خاص در بزرگسالانی که امکان مصرف قرص ندارند، تجویز می‌شود. این دارو مانند قرص آن از ترکیب دو ماده فعال آموکسی سیلین و اسید کلاوولانیک تشکیل شده است.

دوز شربت کوآموکسی کلاو بر اساس وزن کودک، سن و شدت عفونت تعیین می‌شود و باید طبق دستور پزشک مصرف شود. تکمیل دوره درمان حتی در صورت بهبود علائم، اهمیت زیادی دارد؛ زیرا قطع زودهنگام دارو می‌تواند باعث بازگشت عفونت یا افزایش مقاومت آنتی‌بیوتیکی شود.

شربت کوآموکسی کلاو 227 برای کودکان

اشکال مایع این دارو برای کودکان دارای کاربرد زیادی است. این شربت در هر 5 میلی‌لیتر حاوی 200 میلی‌گرم آموکسی سیلین و 28.5 میلی‌گرم اسید کلاوولانیک می‌باشد و برای کودکان خردسال و نوزادان بالای چند ماه تجویز می‌شود. لازم است تأکید شود که شربت کوآموکسی کلاو 227 برای درمان عفونت‌های ویروسی مانند سرماخوردگی یا آنفولانزا کاربردی ندارد و مصرف آن باید تنها با تجویز پزشک انجام شود.

انواع شربت کوآموکسی کلاو

شربت کوآموکسی کلاو در دوزها و غلظت‌های مختلفی تولید می‌شود تا امکان تنظیم دقیق مقدار مصرف بر اساس سن، وزن کودک و شدت عفونت فراهم باشد. تفاوت این شربت‌ها در میزان آموکسی سیلین و اسید کلاوولانیک موجود در هر 5 میلی‌لیتر است.

• شربت کوآموکسی کلاو 156: حاوی 125 میلی‌گرم آموکسی سیلین و 31.25 میلی‌گرم اسید کلاوولانیک در هر 5 میلی‌لیتر
• شربت کوآموکسی کلاو 228 (یا 227): حاوی 200 میلی‌گرم آموکسی سیلین و 28.5 میلی‌گرم اسید کلاوولانیک در هر 5 میلی‌لیتر
• شربت کوآموکسی کلاو 312: حاوی 250 میلی‌گرم آموکسی سیلین و 62.5 میلی‌گرم اسید کلاوولانیک در هر 5 میلی‌لیتر
• شربت کوآموکسی کلاو 457: حاوی 400 میلی‌گرم آموکسی سیلین و 57 میلی‌گرم اسید کلاوولانیک در هر 5 میلی‌لیتر

نحوه مصرف قرص کوآموکسی کلاو

نحوه مصرف به نوع عفونت، شدت بیماری و شرایط بالینی بیمار بستگی دارد. مقدار دوز و مدت درمان باید توسط پزشک تعیین شود. این دارو به صورت خوراکی و ترجیحاً همراه با غذا مصرف می‌شود و تکمیل دوره درمان برای پیشگیری از بازگشت عفونت و مقاومت آنتی‌بیوتیکی ضروری است.

• در درمان عفونت‌های خفیف تا متوسط دستگاه تنفسی تحتانی، قرص کوآموکسی کلاو با دوز 500/125 میلی‌گرم هر 12 ساعت یا 250/125 میلی‌گرم هر 8 ساعت به‌صورت خوراکی و به مدت 10 روز مصرف می‌شود.
• در عفونت‌های شدید دستگاه تنفسی تحتانی، دوز 875/125 میلی‌گرم هر 12 ساعت یا 2000 میلی‌گرم (2 قرص با رهش طولانی) هر 12 ساعت به‌صورت خوراکی و به مدت 7 تا 10 روز تجویز می‌شود.
• در بیماران مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD)، قرص کوآموکسی کلاو معمولاً با دوز 500 میلی‌گرم هر 8 ساعت به شکل خوراکی مصرف می‌شود.
• در درمان سینوزیت حاد باکتریایی، دوز 2000 میلی‌گرم (2 قرص با رهش طولانی) هر 12 ساعت به صورت خوراکی و به مدت 10 روز توصیه می‌شود.
• برای درمان زخم‌های ناشی از گزش حیوان یا انسان، قرص کوآموکسی کلاو با دوز 875 میلی‌گرم هر 12 ساعت یا 500 میلی‌گرم هر 8 ساعت به شکل خوراکی و به مدت 3 تا 5 روز مصرف می‌شود.
• در درمان اریسیپلاس (باد سرخ)، قرص کوآموکسی کلاو با دوز 875 میلی‌گرم هر 12 ساعت یا 500 میلی‌گرم هر 8 ساعت به شکل خوراکی و به مدت 7 تا 10 روز تجویز می‌شود.
• در موارد پیلونفریت ناشی از سویه‌های مولد بتالاکتاماز، مصرف قرص کوآموکسی کلاو با دوز 875 میلی‌گرم هر 12 ساعت یا 500 میلی‌گرم هر 8 ساعت به صورت خوراکی توصیه می‌شود.
• در درمان آبسه‌های پوستی ناشی از سویه‌های مولد بتالاکتاماز، قرص کوآموکسی کلاو معمولاً با دوز 875 میلی‌گرم هر 12 ساعت و خوراکی مصرف می‌شود.
• در بیماران مبتلا به پای دیابتی با سلولیت خفیف تا متوسط موضعی، دوز 2000 میلی‌گرم (2 قرص با رهش طولانی) هر 12 ساعت به صورت خوراکی و به مدت 7 تا 14 روز تجویز می‌شود.

نحوه مصرف قرص کوآموکسی کلاو در کودکان

نحوه مصرف قرص کوآموکسی کلاو در کودکان به سن، وزن کودک، نوع عفونت و شدت بیماری بستگی دارد و مقدار دوز باید توسط پزشک تعیین شود. در کودکان، مصرف صحیح دارو و تکمیل دوره درمان نقش مهمی در جلوگیری از عود عفونت و بروز مقاومت آنتی‌بیوتیکی دارد.

• دقت داشته باشید که مقدار و زمان مصرف بیان شده، تنها یک مقدار عمومی و پیشنهادی براساس اطلاعات دارویی برچسب دارو است و نسخه رسمی پزشک نیست.
• در درمان عفونت‌های خفیف تا متوسط باکتریایی، مقدار مصرف معمول بر اساس دوز روزانه 20 تا 45 میلی‌گرم آموکسی‌سیلین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن تعیین شده و در دوزهای منقسم هر 8 یا 12 ساعت به‌صورت خوراکی مصرف می‌شود.
• در عفونت‌های شدیدتر، ممکن است پزشک دوز بالاتری از کوآموکسی کلاو را بر اساس وزن کودک و به‌صورت منقسم در فواصل منظم تجویز کند.
• در درمان عفونت‌هایی مانند عفونت گوش میانی، سینوزیت باکتریایی و عفونت‌های دستگاه تنفسی تحتانی، مصرف دارو معمولاً به مدت 7 تا 10 روز ادامه می‌یابد، مگر آنکه پزشک مدت متفاوتی را توصیه کند.
• در ناقلین مزمن استرپتوکوک گروه A، مقدار مصرف روزانه 40 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در دوزهای منقسم هر 8 ساعت و به مدت 10 روز توصیه می‌شود و مجموع دوز روزانه نباید از 2000 میلی‌گرم تجاوز کند.
• توصیه می‌شود قرص کوآموکسی کلاو در کودکان همراه با غذا مصرف شود تا احتمال بروز عوارض گوارشی مانند تهوع و دل‌درد کاهش یابد.
• در صورتی که کودک قادر به بلع قرص نباشد، استفاده از شربت کوآموکسی کلاو گزینه مناسب‌تری است و نباید بدون نظر پزشک، شکل دارویی تغییر داده شود.

میزان مصرف کوآموکسی کلاو 228 در کودکان

میزان مصرف کوآموکسی کلاو 228 در کودکان بر اساس وزن کودک، سن، نوع عفونت و شدت بیماری تعیین می‌شود و باید توسط پزشک مشخص گردد. با این حال، مقدار و زمان مصرف عمومی براساس برچسب اطلاعات دارویی بیان شده است.

• در عفونت‌های خفیف تا متوسط باکتریایی، مقدار مصرف معمول آموکسی‌سیلین 20 تا 45 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز است که در دوزهای منقسم هر 8 یا 12 ساعت خوراکی تجویز می‌شود.
• در عفونت‌های شدیدتر، پزشک ممکن است دوز بالاتری را بر اساس وزن کودک و وضعیت بالینی وی تجویز کند، اما مقدار مصرف باید دقیق محاسبه و کنترل شود.
• در درمان عفونت‌هایی مانند عفونت گوش میانی، سینوزیت باکتریایی و عفونت‌های دستگاه تنفسی تحتانی، مدت مصرف معمولاً 7 تا 10 روز است، مگر آنکه پزشک مدت متفاوتی را توصیه کند.

دوره درمان کوآموکسی کلاو چند روزه است؟

دوره درمان بسته به نوع عفونت، شدت بیماری، سن بیمار و پاسخ بدن به درمان متفاوت است و توسط پزشک تعیین می‌شود. در اغلب موارد، مدت مصرف این آنتی‌بیوتیک بین 3 تا 14 روز متغیر است و بیمار باید دارو را تا پایان دوره تجویزشده مصرف کند، حتی اگر علائم زودتر بهبود یابد.

• در عفونت‌های خفیف باکتریایی، مانند برخی عفونت‌های ادراری یا تنفسی خفیف، دوره درمان 3 تا 5 روز در نظر گرفته می‌شود.
• در عفونت‌های باکتریایی خفیف تا متوسط دستگاه تنفسی، عفونت‌های گوش و سینوزیت، مدت مصرف اغلب 7 تا 10 روز است.
• در عفونت‌های شدیدتر، مانند پنومونی، سینوزیت شدید یا برخی عفونت‌های پوستی، ممکن است دوره درمان تا 10 تا 14 روز ادامه یابد.
• در کودکان، مدت درمان مشابه بزرگسالان است، اما دوز دارو بر اساس وزن کودک تنظیم می‌شود و طول دوره باید دقیقاً طبق نظر پزشک رعایت شود.

فراموشی مصرف قرص کوآموکسی کلاو

در صورت فراموشی مصرف قرص کوآموکسی کلاو، می‌توان دوز فراموش شده را مصرف کرد، مگر اینکه زمان مصرف نوبت بعدی نزدیک باشد. در این حالت، از مصرف دوز فراموش شده صرف‌نظر کرده و برنامه معمول ادامه می‌یابد. مصرف دوز دو برابر برای جبران نوبت فراموش شده توصیه نمی‌شود و می‌تواند خطر بروز عوارض جانبی را افزایش دهد. تداوم منظم مصرف دارو برای اثربخشی درمان اهمیت دارد.

عوارض قرص کوآموکسی کلاو

این قرص مانند سایر آنتی‌بیوتیک‌ها ممکن است در برخی افراد باعث بروز عوارض جانبی شود. شدت و نوع عوارض به دوز مصرفی، مدت درمان و شرایط جسمی بیمار بستگی دارد. بیشتر عوارض خفیف است و بعد از مدت کوتاهی از بین می‌رود. برخی از عوارض شایع به شرح زیر است:

• تهوع و استفراغ
• اسهال
• دل‌درد و ناراحتی‌های گوارشی
• بثورات پوستی و خارش
• سردرد
• سرگیجه
• عفونت‌های قارچی دهان یا واژن
• افزایش موقت آنزیم‌های کبدی
• واکنش‌های حساسیتی شدید (نادر)

عوارض شربت کوآموکسی کلاو

شربت کوآموکسی کلاو مانند سایر آنتی‌بیوتیک‌ها ممکن است در برخی کودکان باعث بروز عوارض جانبی شود. برخی از عوارض گزارش شده از این شربت عبارتند از:

• اسهال
• تهوع یا استفراغ
• دل‌درد و ناراحتی‌های گوارشی
• بثورات پوستی و خارش
• بی‌اشتهایی
• عفونت‌های قارچی دهان (برفک)
• افزایش موقت آنزیم‌های کبدی
• واکنش‌های حساسیتی شدید مانند کهیر یا تورم (نادر)

مکانیسم اثر کوآموکسی کلاو

آموکسی سیلین به پروتئین‌های متصل به پنی سیلین متصل می‌شود، بنابراین مرحله ترانس پپتیداسیون نهایی سنتز پپتیدوگلیکان در دیواره سلولی باکتری را مهار می‌کند. افزودن کلاوولانات باکتری‌های تولیدکننده بتالاکتاماز را مهار کرده و به آموکسی سیلین اجازه می‌دهد طیف اثر گسترده‌تری داشته باشد. این یک آنتی‌بیوتیک نیمه سنتزی با طیف وسیعی از فعالیت باکتری‌کش است و میکروارگانیسم‌های گرم منفی و گرم مثبت را پوشش می‌دهد.

همچنین در برابر مایکوپلاسما و گونه‌های لژیونلا موثر نیست. حداکثر غلظت این دارو 8-22 میکروگرم در میلی لیتر (آموکسی سیلین) و 0.8-2.6 میکروگرم در میلی لیتر (کلاوولانیک اسید) و دفع از طریق ادرار، بدون تغییر 50-70٪ (آموکسی سیلین)، 25-40٪ (اسید کلاولانیک) صورت می‌گیرد.

اشکال دارویی کوآموکسی کلاو

انتخاب شکل دارویی مناسب باید توسط پزشک و با توجه به شرایط بیمار انجام گیرد. برخی از اشکال دارویی به شرح زیر است:

• قرص خوراکی: در دوزهای مختلف مانند 250/125، 500/125، 625، 875/125 و 1000 یا 2000 میلی‌گرم (قرص‌های با رهش طولانی) که بیشتر در بزرگسالان و نوجوانان استفاده می‌شود.
• شربت (سوسپانسیون خوراکی): در دوزهای متنوع مانند 156، 228، 312 و 457 میلی‌گرم که برای کودکان و افرادی که توانایی بلع قرص ندارند، تجویز می‌شود.
• ساشه یا پودر برای تهیه سوسپانسیون خوراک

اسامی رایج قرص کوآموکسی کلاو

• آموکسی کلاو (Amoxiclav)
• کوآموکسی کلاو
• آموکسی‌سیلین/کلاوولانات
• آموکسی کلاو فارابی
• آموکسی کلاو عبیدی
• آموکسی کلاو الحاوی
• آموکسی کلاو رازک
• آموکسی کلاو اکسیر
• آموکسی کلاو سبحان

کوآموکسی کلاو برای چه نوع عفونتی است؟

کوآموکسی کلاو برای درمان عفونت‌های باکتریایی استفاده می‌شود؛ به خصوص عفونت‌هایی که توسط باکتری‌های مولد آنزیم بتالاکتاماز ایجاد شده و به آموکسی سیلین ساده پاسخ مناسبی نمی‌دهند. این دارو برای عفونت‌های زیر مناسب است:

• عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی و تحتانی، مانند سینوزیت باکتریایی، برونشیت و ذات‌الریه
• عفونت‌های گوش، حلق و بینی، از جمله عفونت گوش میانی و عفونت‌های شدید حلق
• عفونت‌های دندانی از جمله آبسه‌های دندان و عفونت‌های پس از اقدامات دندان‌پزشکی
• عفونت‌های دستگاه ادراری، به خصوص عفونت‌های بدون عارضه
• عفونت‌های پوست و بافت نرم شامل سلولیت، زخم‌های عفونی و آبسه‌های پوستی
• عفونت‌های ناشی از گزش حیوانات یا انسان
• برخی عفونت‌های استخوان و مفاصل در موارد منتخب و با نظر پزشک

کوآموکسی کلاو 625 هر چند ساعت برای سینوزیت

برای درمان سینوزیت باکتریایی، قرص کوآموکسی کلاو 625 معمولاً به صورت هر 8 ساعت یک‌بار (سه بار در روز) مصرف می‌شود. این دوز بیشتر برای سینوزیت خفیف تا متوسط تجویز شده و مدت درمان اغلب 7 تا 10 روز است که توسط پزشک تعیین می‌شود.

موارد هشدار کوآموکسی کلاو

مصرف در برخی افراد نیازمند احتیاط ویژه است و در صورت وجود شرایط خاص، باید با نظر پزشک انجام شود. رعایت موارد احتیاط و هشدار زیر ضروری است.

• سابقه حساسیت به پنی‌سیلین‌ها یا سفالوسپورین‌ها: افرادی که سابقه واکنش‌های آلرژیک به آنتی‌بیوتیک‌های گروه پنی سیلین یا سفالوسپورین دارند، ممکن است در معرض واکنش‌های حساسیتی شدید مانند کهیر، تنگی نفس یا آنافیلاکسی قرار بگیرند و نباید بدون مشورت پزشک از این دارو استفاده کنند.
• بیماری‌های کبدی یا سابقه زردی ناشی از دارو: این دارو می‌تواند باعث افزایش آنزیم‌های کبدی یا بروز اختلالات کبدی شود. در بیمارانی که سابقه بیماری کبدی یا زردی مرتبط با مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها دارند، مصرف دارو باید با احتیاط و تحت پایش انجام شود.
• اختلال عملکرد کلیه: در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی، دفع دارو کاهش می‌یابد و ممکن است نیاز به تنظیم دوز یا افزایش فاصله مصرف باشد. مصرف بدون تنظیم دوز می‌تواند خطر بروز عوارض را افزایش دهد.
• اسهال شدید یا طولانی‌مدت: بروز اسهال شدید، آبکی یا خونی در حین یا پس از مصرف کوآموکسی کلاو می‌تواند نشانه کولیت وابسته به آنتی‌بیوتیک باشد و نیاز به بررسی فوری پزشکی دارد.
• مصرف طولانی‌مدت یا مکرر آنتی‌بیوتیک: مصرف طولانی یا بی‌رویه کوآموکسی کلاو می‌تواند منجر به رشد بیش‌ازحد باکتری‌ها یا قارچ‌های مقاوم و بروز عفونت‌های ثانویه شود.
• عدم مصرف برای عفونت‌های ویروسی: این دارو برای درمان بیماری‌های ویروسی مانند سرماخوردگی یا آنفولانزا کاربردی ندارد و مصرف نادرست آن می‌تواند باعث مقاومت آنتی‌بیوتیکی شود.

تداخل دارویی کوآموکسی کلاو

تداخلات دارویی ممکن است نحوه عملکرد داروهای شما را تغییر یا خطر عوارض جانبی جدی را افزایش دهد. قبل از مراجعه به پزشک لیستی از داروهای شیمیایی و گیاهی مورد استفاده خود تهیه کرده و به وی نشان دهید. بدون مشورت با پزشک انواع آنتی‌بیوتیک یا دیگر داروها را مصرف نکنید. همچنین دوز مصرفی تجویز شده را کاهش، افزایش یا قطع نکنید، قطع ناگهانی می‌تواند سبب بازگشت بیماری یا التهاب در بیمار شود. در ادامه برخی از تداخلات دارویی شایع کوآموکسی کلاو (Co-amoxiclav) را بررسی خواهیم کرد.

1. تداخلات رده X (پرهیز): ب.ث.ژ (داخل مثانه‌ای)، واکسن وبا
2. کاهش اثرات داروها توسط کوآموکسی کلاو: آمینوگلیکوزیدها، ب.ث.ژ (داخل مثانه‌ای)، واکسن ب.ث.ژ (ایمنی‌زا)، واکسن وبا، لاکتوباسیلوس و استریول، مایکوفنولات، سدیم پیکوسولفات، واکسن حصبه
3. افزایش اثرات داروها توسط کوآموکسی کلاو: دی‌کلروفنامید، متوترکسات، آنتاگونیست ویتامین کا

قیمت قرص کوآموکسی کلاو 500/125

قیمت دوز 500/125 تحت تاثیر عوامل مختلفی تعیین می‌شود و مقدار ثابتی ندارد. از مهم‌ترین عوامل موثر می‌توان به شرکت تولیدکننده داخلی یا خارجی، نوع بسته‌بندی، تعداد قرص در هر جعبه، سیاست‌های قیمت‌گذاری سازمان غذا و دارو، میزان پوشش بیمه‌ای و نوسانات بازار دارویی اشاره کرد. همچنین زمان خرید و محل تهیه دارو از داروخانه‌های مختلف می‌تواند بر قیمت نهایی آن اثرگذار باشد.

مصرف کوآموکسی کلاو (Co-amoxiclav) در دوران بارداری و شیردهی

مطالعات تولید مثل در حیوانات (موش با دوزهای تا 10 برابر انسان) با داروهای خوراکی و تزریقی هیچ اثر تراتوژنی نشان نداده است. در یک مطالعه منفرد در زنان مبتلا به پارگی زودرس و غشای جنینی (pPROM)، گزارش شد که درمان پیشگیرانه با این دارو ممکن است با افزایش خطر انتروکولیت نکروزان در نوزادان همراه باشد. مانند تمام داروها، مصرف آن در بارداری باید اجتناب شود، مگر اینکه توسط پزشک ضروری تشخیص داده شود.

تاثیر داروی کوآموکسیکلاو در شیردهی

آنتی‌بیوتیک‌های کلاس آمپی‌سیلین در شیر انسان ترشح می‌شوند. بنابراین هنگام تجویز دارو به مادر شیرده باید احتیاط کرد. با این حال، این دارو ممکن است توسط پزشک در طول دوره شیردهی تجویز شود. به استثنای خطر ایجاد حساسیت، همراه با دفع مقادیر کمی از شیر مادر، هیچ اثر مضر شناخته شده‌ای برای شیرخوار تغذیه شده با شیر مادر وجود ندارد.

نه نقل از Medscape، گزارش‌هایی از اسهال، تحریک‌پذیری و بثورات پوستی در نوزادانی که از طریق شیر مادر در معرض آموکسی‌سیلین و کلاوولانات قرار گرفته‌اند، وجود دارد؛ بنابراین، نوزادانی که در معرض این دارو قرار گرفته‌اند باید از نظر این علائم تحت نظر باشند؛ هیچ داده‌ای در مورد اثرات آموکسی‌سیلین و کلاوولانات بر تولید شیر وجود ندارد.

شرایط نگهداری داروی Co-amoxiclav

داروی کوآموکسی کلاو باید در دمای اتاق و به دور از نور و رطوبت نگهداری شود. همچنین تمام داروهای شیمیایی و گیاهی باید دور از دسترس کودکان و حیوانات نگهداری شوند.

کلام آخر در مورد داروی کوآموکسی کلاو

داروی آموکسی کلاو همان طور که در این مقاله از مجله داروخانه آنلاین مثبت سبز شرح دادیم، دارویی برای درمان مؤثر عفونت‌ها است و با در دست داشتن نسخه و کنترل مصرف آن، می‌توان به بهبود سریع‌تر و بهتری برای بیماران دست یافت. این دارو با تأثیرگذاری بر رشد و تکامل باکتری‌ها به عنوان یکی از داروهای اصلی در پزشکی مدرن محسوب می‌شود و امیدواریم که این مقاله به پزشکان و بیماران در درک بهتری از کاربرد و مزایای آموکسی کلاو کمک کرده باشد. بیماران توجه داشته باشند، در صورت بروز علائم عفونت یا التهاب به پزشک مراجعه کرده و از مصرف سرخود آنتی‌بیوتیک خودداری کنید.