فیبرومیالژیا چیست؟ از علائم و علت تا تشخیص و درمان

فیبرومیالژیا و چاقی

چاقی به تنهایی علت قطعی فیبرومیالژیا نیست، اما می‌تواند شدت علائم آن را افزایش دهد. اضافه وزن فشار بیشتری به عضلات، مفاصل و ستون فقرات وارد می‌کند و همین موضوع ممکن است دردهای بدنی را شدیدتر نشان دهد. از طرفی، چاقی می‌تواند با کاهش تحرک، اختلال خواب، خستگی روزانه و التهاب مزمن خفیف در بدن همراه باشد؛ عواملی که همگی می‌توانند کنترل علائم فیبرومیالژیا را سخت‌تر کنند.

افراد مبتلا به بیماری فیبرومیالژیا، بی‌تحرکی و درد مزمن باعث کاهش فعالیت بدنی می‌شود و این کاهش فعالیت می‌تواند به افزایش وزن منجر شود. بنابراین کنترل وزن به صورت تدریجی و اصولی، در کنار درمان پزشکی و اصلاح سبک زندگی، می‌تواند به مدیریت بهتر علائم فیبرومیالژیا کمک کند.

فیبرومیالژیا چگونه تشخیص داده می‌شود؟

برای تشخیص بیماری فیبرومیالژیا، آزمایش یا تصویربرداری اختصاصی و قطع وجود ندارد. پزشک معمولا بر اساس شرح حال بیمار، مدت زمان درد، محل‌های درگیر، شدت خستگی، کیفیت خواب، مشکلات تمرکز و رد کردن بیماری‌های مشابه به تشخیص می‌رسد.

NHS هم تاکید می‌کند که تشخیص فیبرومیالژیا می‌تواند دشوار باشد، چون آزمایش اختصاصی برای آن وجود ندارد و علائم آن با چند بیماری دیگر شباهت دارد.

در نهایت، پزشکان بر این باورند که اگر سه مورد زیر به صورت همزمان در فرد وجود داشته باشد، پس می‌توان تشخیص فیبرومیالژیا را مطرح کرد:

• درد در نقاط متعدد و پراکنده بدن، برای مدت بیشتر از سه ماه وجود داشته باشد.
• وجود سایر علائم مانند خستگی، بی حالی و دشوار بودن تفکر از موارد دیگر وجود بیماری فیبرومیالژیا است.
• عدم یافتن هیچ مشکل یا بیماری دیگری که این علائم را توجیه کند.

نقاط درد فیبرومیالژیا

درد مهمترین علامت ابتلا به فیبرومیالژیا است. این درد به صورت گسترده و مزمن در بدن فرد ایجاد خواهد شد. نقاط شایع درد یا حساسیت در فیبرومیالژیا می‌تواند شامل این نواحی باشد:

• پشت سر و گردن: ممکن است درد، گرفتگی یا حساسیت در پشت سر و اطراف گردن احساس شود.
• ران‌ها و زانوها: حساسیت یا درد در اطراف زانو و بخش داخلی زانو ممکن است وجود داشته باشد.
• بالای قفسه سینه: بعضی افراد نسبت به فشار در بخش بالایی قفسه سینه حساسیت دارند.
• کمر و لگن: درد در کمر، باسن یا اطراف لگن می‌تواند در برخی بیماران دیده شود.
• شانه‌ها: درد و سفتی در شانه‌ها یکی از شکایت‌های رایج بیماران است.
• آرنج‌ها: اطراف آرنج ممکن است در لمس یا فشار حساس شود.

مه مغزی در فیبرومیالژیا چیست؟

مه مغزی یا Fibro Fog یکی از علائم شایع فیبرومیالژیا است که به مشکلات ذهنی و شناختی در فرد اشاره دارد. در این حالت، فرد ممکن است احساس کند ذهنش کندتر از قبل کار می‌کند، تمرکز کافی برای انجام امور ندارد یا برای به یاد آوردن کلمات و انجام کارهای ذهنی ساده به تلاش بیشتری نیاز دارد. این مشکل معمولا با خستگی مزمن، خواب بی کیفیت، درد مداوم و استرس تشدید می‌شود.

حمله فیبرومیالژیا چیست؟

حمله فیبرومیالژیا به موردی گفته می‌شود که علائم بیماری مانند درد، خستگی، مه مغزی، اختلال خواب یا حساسیت بدن به طور ناگهانی بیشتر می‌شود. در این شرایط، فرد ممکن است برای چند ساعت، چند روز یا حتی بیشتر احساس کند که علائمش شدیدتر شده و انجام کارهای روزانه برایش سخت‌تر شده است.

این حملات به معنای وخیم شدن بیماری نیست، بلکه در بسیاری از افراد، فیبرومیالژیا حالت نوسانی دارد و علائم آن در برخی دوره‌ها بهتر و در برخی دوره‌ها شدیدتر می‌شود. البته عواملی مانند کم خوابی، استرس شدید، بی تحرکی طولانی مدت، تغییرات آب و هوایی مخصولا سرما، بیماری، تغذیه نامناسب، فشار کاری و غیره می‌توانند روی تشدید این بیماری تاثیرگذار باشند.

آیا فیبرومیالژیا خطرناک است؟

فیبرومیالژیا معمولا بیماری خطرناک یا تهدید کننده جان محسوب نمی‌شود و بر خلاف برخی بیماری‌های روماتیسمی، معمولا باعث تخریب مفاصل، آسیب مستقیم به عضلات یا تغییر شکل اندام‌ها نمی‌شود. با این حال نباید نسبت به این بیماری بی اهمیت بود؛ چراکه علائم آن مانند خستگی مفرط، درد شدید، مشکلات تمرکز و غیره می‌توانند در انجام فعالیت‌های روزانه فرد خلل ایجاد کنند. به همین دلیل تشخیص درست و مدیریت منظم علائم از اهمیت زیادی برخوردار است.

درمان فیبرومیالژیا

درمان قطعی برای بیماری فیبرومیالژیا وجود ندارد ولی معمولا با این روش‌ها و تکنیک‌ها می‌توان به کاهش علائم آن کمک کرد. به صورت کلی می‌توان گفت که درمان فیبرومیالژیا شامل 4 مرحله به شرح زیر است:

1- قرص برای درمان فیبرومیالژیا

تجویز قرص برای درمان فیبرومیالژیا می‌تواند به کاهش درد و همچنین بهبود خواب فرد کمک کند. از جمله داروهای تجویز شده جهت کنترل درد و کاهش علائم این بیماری عبارتند از:

• مهار کننده‌های باز جذب سروتونین – نوراپی نفرین
• مهار کننده‌های انتخابی باز جذب سروتونین
• ترکیبات سه حلقه ای مانند آمی تریپتیلین
• داروهای ضد افسردگی
• داروهای ضد تشنج
• آرام بخش‌ها
• گاباپنتینوئیدها
• مسکن‌ها

2- درمان‌های غیر دارویی

گاهی اوقات بدون دارو هم می‌توان به درمان این بیماری پرداخت. در ادامه به بررسی درمان‌های غیر دارویی می‌پردازیم:

• فیزیوتراپی: فیزیوتراپی با انجام تمریناتی برای افزایش قدرت بدنی، افزایش انعطاف پذیری و استقامت آموزشی به درمان این بیماری می‌پردازد.
• ورزش منظم: فعالیت‌های مثل پیاده روی، شنا، یوگا، حرکات کششی و تای چی می‌توانند به کاهش درد و بهبود عملکرد بدن کمک کنند.

3- روان درمانی

روش‌های روان درمانی مختلفی برای بهبود علائم بیماری فیبرومیالژیا وجود دارد که باید توسط روان درمانگر انجام شود و تاثیر مثبتی بر درمان بیماری دارد. این روش‌ها عبارتند از:

• درمان مبتی بر پذیرش و تعهد (ACT): در این روش، فرد یاد می‌گیرد چیزی که خارج از کنترل است را پذیرفته و متعهد به ایجاد تغییراتی شود که شرایط زندگی‌اش را بهبود بخشد.
• درمان شناختی – رفتاری (CBT): آرامش درمانی، مهارت‌های مقابله‌ای، مدیریت شناختی درد، جلب حمایت اجتماعی از جمله اهداف این روش است.
• بیوفیدبک: تکینک ذهن بدن است که به فرد مبتلا کمک می‌کند تا سلامت جسمی و روانی خود را بهبود بخشد.

4- درمان خانگی فیبرومیالژیا

درمان خانگی فیبرومیالژیا شامل اقداماتی است که به راحتی و در کمترین زمان جهت بهبود بیماری باید انجام دهید. این شرایط عبارتند از:

• مدیریت کارهای روزانه
• کمپرس گرم و سرد
• انجام ورزش منظم
• اصلاح رژیم غذایی
• استراحت کافی
• نوشیدن آب کافی

برای بیماری فیبرومیالژیا چه بخوریم؟

رژیم غذایی مشخصی که بتواند فیبرومیالژیا را به طور قطعی درمان کند وجود ندارد؛ اما تغذیه سالم و متعادل می‌تواند به کنترل انرژی، رفع خستگی، بهبود خواب، سلامت عضلات و مدیریت بهتر علائم کمک کند. مواد غذایی مفید برای افراد مبتلا به بیماری فیبرومیالژیا عبارت است از:

• از منابع غذایی منیزیم مانند مغزها، دانه‌ها، اسفناج و حبوبات یا مکمل منیزیم برای دریافت نیاز روزانه بدن به این ماده معدنی ضروری استفاده کنید.
• ماهی‌های چرب و در صورتی که مصرف ماهی در رژیم غذایی‌تان کم اس، پزشکان مصرف قرص امگا3 را توصیه می‌کنند.
• منابع پروتئینی سالم مثل مرغ، ماهی، تخم مرغ، حبوبات و مغزیجات می‌توانید استفاده کنید.
• از میوه‌ها و سبزیجات رنگی استفاده نمایید.
• آب کافی بنوشید.

بهترین ورزش برای فیبرومیالژیا چیست؟

ورزش یکی از مهمترین بخش‌های کنترل علائم فیبرومیالژیا است، اما باید آرام، تدریجی و متناسب با توان بدن شروع شود. در افراد مبتلا به این بیماری شروع ناگهانی ورزش‌های سخت و سنگین می‌تواند علائم بیماری را شدیدتر کند. پیاده روی آرام، شنا یا ورزش در آب، حرکات کششی ملایم، یوگا و تای چی، تمرینات قدرتی سبک از جمله ورزش‌های مناسب فیبرومیالژیا است.

American College of Rheumatology ورزش را یکی از موثرترین روش‌های درمان فیبرومیالژیا معرفی می‌کند و فعالیت‌هایی مانند یوگا، تای چی و ورزش‌های هوازی کم فشار را گزینه‌های مناسب می‌داند.

عوارض فیبرومیالژیا

عوارض فیبرومیالژیا بیشتر به کاهش کیفیت زندگی مربوط است نه آسیب مستقیم به مفاصل یا اندام‌ها. مهمترین عوارض فیبرومیالژیا عبارت است از:

• افت عملکرد شغلی و اجتماعی
• افزایش حساسیت به درد
• کاهش تمرکز و مه مغزی
• اضطراب و افسردگی
• کاهش فعالیت بدنی
• اختلال در خواب
• خستگی مزمن

عاقبت فیبرومیالژیا

فیبرومیالژیا یک سندروم مزمن و طولانی مدت است و علائم آن ممکن است تا مدت‌ها همراه فرد مبتلا باشد؛ با این تفاوت که در برخی از دوره‌ها بهتر و در برخی دوره‌ها بدتر شود. در برخی از منابع پزشکی تایید شده است که فیبرومیالژیا یک بیماری مزمن است، اما تهدید کننده جان یا دژنراتیو محسوب نمی‌شود.

عاقبت بیماری فیبرومیالژیا در همه افراد یکسان نیست. بعضی افراد با اصلاح سبک زندگی، ورزش منظم، خواب بهتر، مدیریت استرس و درمان دارویی زیر نظر پزشک می‌توانند علائم را تا حدودی کنترل کنند. در برخی دیگر، علائم ممکن است نوسانی باشد و بسته به شرایط شدت بگیرد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر درد منتشر بدن، خستگی شدید، خواب بی‌کیفیت یا مشکلات تمرکز برای مدت طولانی ادامه دارد و با استراحت یا مراقبت‌های ساده بهتر نمی‌شود، بهتر است برای بررسی دقیق‌تر به پزشک مراجعه کنید. پزشک با بررسی علائم، شرح حال بیماری و معاینه به رد بیماری‌های مشابه می‌پردازد و برنامه درمانی مناسب‌تری برای کنترل درد، خواب و کیفیت زندگی توصیه می‌کند.

نتیجه گیری

فیبرومیالژیا یک بیماری مزمن و پیچیده است که بیشتر با درد منتشر بدن، خستگی مداوم، اختلال خواب، مه مغزی و افزایش حساسیت به درد شناخته می‌شود. در این مقاله از مجله داروخانه آنلاین مثبت سبز بررسی کردیم که علت دقیق این بیماری مشخص نیست اما عواملی مانند تغییر در پردازش پیام‌های درد توسط سیستم عصبی، استرس، اختلال خواب، ژنتیک و برخی بیماری‌های همراه در بروز یا تشدید این بیماری نقش دارند. اگرچه این بیماری کشنده یا تخریب کننده مفاصل نیست، اما می‌تواند کیفیت زندگی، فعالیت روزانه، تمرکز، خواب و سلامت روان فرد را تحت تاثیر قرار دهد. در پایان آموختیم که با روش‌هایی مانند ورزش سبک، اصلاح خواب، مدیریت استرس، تغذیه مناسب و در صورت نیاز برخی از داروهای تجویزی پزشک می‌توان این بیماری را کنترل کرد.