کمبود ویتامین K در بدن؛ علائم، علت‌ها و راه‌های جبران

امتیاز دهید
آنچه در این مقاله می‌خوانید:  
  • کمبود ویتامین K بیشتر با اختلال در لخته شدن خون، کبودی آسان و خونریزی‌های غیرعادی خودش را نشان می‌دهد و در بزرگسالان سالم چندان شایع نیست.
  • این کمبود می‌تواند به‌دلیل سوءجذب، برخی بیماری‌های گوارشی، جراحی‌های روده، مصرف طولانی بعضی داروها یا دریافت غذایی ناکافی ایجاد شود.
  • تشخیص معمولا با بررسی علائم، سابقه دارویی و آزمایش‌هایی مانند PT و INR انجام می‌شود.
  • برای جبران، اصلاح رژیم غذایی مفید است اما در کمبودهای شدید یا همراه با خونریزی ممکن است درمان پزشکی با ویتامین K لازم باشد.
  • در صورت مصرف وارفارین، تغییر ناگهانی مصرف ویتامین K باید حتما با پزشک هماهنگ شود.
کمبود ویتامین K چه علائمی دارد؟
فهرست مطالب

کمبود ویتامین K در بدن ممکن است با علائمی مثل کبودی یا خونریزی‌های مداوم مشاهده شود. در این مطلب از مجله مثبت سبز، با علت‌ها، آزمایش‌های تشخیصی، منابع غذایی و روش‌های درمان این کمبود آشنا شوید.

گاهی ماجرا با یک کبودی شروع می‌شود که یادتان نمی‌آید از کجا آمده است؛ گاهی هم خونریزی بریدگی کوچکی دیرتر از همیشه بند می‌آید یا خونریزی لثه و بینی بیشتر از حد معمول تکرار می‌شود. این علائم دلایل زیادی دارند و کمبود ویتامین K فقط یکی از آن‌هاست، اما چون این ویتامین در فعال شدن برخی پروتئین‌های انعقاد خون نقش دارد، کمبود شدید آن می‌تواند توانایی بدن برای کنترل خونریزی را مختل کند.

نکته مهم اینجاست که کمبود واقعی ویتامین K در یک بزرگسال سالم که تغذیه متنوعی دارد چندان شایع نیست. بنابراین اگر علائم مشکوکی دارید، قبل از اینکه خودسرانه مکمل ویتامین K بخرید، باید دید آیا واقعا دریافت این ویتامین کم شده یا مسئله‌ای مثل اختلال جذب، مصرف یک دارو یا بیماری زمینه‌ای پشت ماجرا قرار دارد.

کمبود ویتامین K دقیقا یعنی چه؟

کمبود ویتامین K زمانی اتفاق می‌افتد که بدن به هر دلیلی این ویتامین را به اندازه کافی دریافت نکند، نتواند آن را به‌خوبی جذب کند یا نتواند میزان جذب شده را به شکل طبیعی استفاده کند. ویتامین K برای فعال شدن بخشی از فرایند لخته شدن خون ضروری است؛ بنابراین وقتی مقدار آن در بدن کم شود، خون ممکن است دیرتر لخته شود و احتمال کبودی یا خونریزی بیشتر شود. در افراد سالم، کمبود شدید ویتامین K فقط با چند روز رژیم غذایی نامناسب ایجاد نمی‌شود و معمولا عواملی مثل اختلال جذب، بعضی بیماری‌های گوارشی یا مصرف برخی داروها نیز در ایجاد آن نقش دارند.

کمبود ویتامین K در بزرگسالان چقدر شایع است؟

کمبود بالینی ویتامین K در بزرگسالان سالم نادر است. بیشتر افراد با یک رژیم غذایی متنوع، مقدار مناسبی از این ویتامین دریافت می‌کنند و بخشی از ترکیبات خانواده ویتامین K نیز توسط باکتری‌های روده تولید می‌شود. در مقابل، احتمال کمبود در افرادی که مشکل جذب چربی دارند یا از بعضی داروها استفاده می‌کنند بیشتر می‌شود.

به همین دلیل اگر فردی تغذیه نسبتا معمولی دارد اما ناگهان دچار خونریزی یا کبودی غیرعادی شده است، صرفا اضافه کردن اسفناج و کلم به بشقاب غذا پاسخ کاملی به مسئله نیست؛ بلکه علت اصلی باید پیدا شود.

مینا علی نواز متخصص تغذیه تایید می‌کند که مصرف ویتامین K برای تقویت سیستم ایمنی بدن لازم است. برای کسب اطلاعات بیشتر، مقاله «با ویتامین ‌های موثر در تقویت سیستم ایمنی بدن آشنا شوید» را حتما بخوانید.

علائم کمبود ویتامین K در بدن چیست؟

مشخص‌ترین نشانه کمبود شدید ویتامین K، افزایش خونریزی در بدن است. گاهی این علامت خیلی واضح است و گاهی فرد فقط متوجه می‌شود چند اتفاق کوچک بیشتر از قبل تکرار می‌شوند. از جمله این علائم می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

علامت ممکن است چگونه دیده شود؟
کبودی آسان ایجاد کبودی با ضربه خفیف یا بدون به خاطر آوردن ضربه
دیر بند آمدن خون  ادامه خونریزی بریدگی یا زخم بیشتر از انتظار
خونریزی بینی تکرار یا طولانی شدن خونریزی
خونریزی لثه  به‌خصوص هنگام مسواک زدن
قاعدگی بسیار سنگین  افزایش غیرعادی حجم یا طول خونریزی
خون در ادرار تغییر رنگ ادرار به قرمز یا قهوه‌ای
خونریزی گوارشی مشاهده خون یا مدفوع بسیار تیره و قیری
خونریزی داخلی شدید در موارد جدی می‌تواند بدون زخم خارجی رخ دهد
مثلا اگر همیشه با برخورد گوشه میز کبود می‌شدید، یک کبودی جدید به‌تنهایی چیز زیادی به ما نمی‌گوید. چیزی که بیشتر اهمیت دارد تغییر شرایط نسبت به وضعیت همیشگی بدن است؛ مثلا ناگهان کبودی‌ها بدون دلیل واضح بیشتر شده‌اند و هم‌زمان خونریزی بینی یا لثه نیز تکرار می‌شود.
علت کمبود ویتامین K در بدن چیست؟

آیا هر کبودی یا خونریزی نشانه کمبود ویتامین K است؟

کبودی و خونریزی می‌توانند در مشکلات مختلفی دیده شوند؛ از مصرف بعضی داروها و اختلالات پلاکتی گرفته تا بیماری‌های کبدی و سایر اختلالات انعقاد خون. به همین دلیل نمی‌توان فقط از روی چند کبودی روی ساق پا نتیجه گرفت که حتما ویتامین K بدنم کم است.

در عمل، پزشک زمانی بیشتر به کمبود ویتامین K فکر می‌کند که علائم خونریزی با یک عامل خطر مشخص همراه باشند؛ مثلا فرد دچار سوءجذب است، جراحی دستگاه گوارش داشته، مدت طولانی آنتی‌بیوتیک مصرف کرده یا دارویی دریافت می‌کند که با عملکرد این ویتامین تداخل دارد.

چه چیزهایی باعث کمبود ویتامین K می‌شوند؟

برخلاف بعضی ویتامین‌ها، کمبود شدید ویتامین K در بزرگسالان معمولا فقط داستان «تغذیه نامناسب» نیست. خیلی وقت‌ها ویتامین وارد بدن می‌شود، اما بدن نمی‌تواند آن را به‌درستی جذب یا استفاده کند. از جمله مواردی که جذب ویتامین K را با اختلال مواجه می‌کنند عبارتند از:

اختلال در جذب چربی

ویتامین K یک ویتامین محلول در چربی است. بنابراین بیماری‌هایی که جذب چربی را مختل می‌کنند، می‌توانند جذب ویتامین K را نیز کاهش دهند. این وضعیت ممکن است در افرادی با مشکلاتی مانند بیماری سلیاک، فیبروز کیستیک، برخی بیماری‌های التهابی یا اختلالات روده، انسداد مجاری صفراوی و سندرم روده کوتاه دیده شود. این دقیقا یکی از موقعیت‌هایی است که فرد ممکن است غذای نسبتا خوبی هم بخورد، اما همچنان نتواند مقدار کافی ویتامین را جذب کند.

جراحی‌های کاهش وزن یا برداشتن بخشی از روده

بعد از برخی جراحی‌های باریاتریک یا جراحی‌هایی که سطح قابل‌استفاده روده را کاهش می‌دهند، جذب مواد مغذی تغییر می‌کند. ویتامین‌های محلول در چربی از جمله ویتامین K نیز ممکن است تحت تاثیر قرار بگیرند. در چنین افرادی جبران کمبود فقط با بیشتر خوردن مواد غذایی حاوی ویتامین K همیشه کافی نیست و ممکن است پایش پزشکی نیاز باشد.

مصرف طولانی‌مدت بعضی آنتی‌بیوتیک‌ها

بخشی از ترکیبات ویتامین K توسط باکتری‌های روده ساخته می‌شوند. مصرف طولانی بعضی آنتی‌بیوتیک‌های وسیع‌الطیف می‌تواند این جمعیت باکتریایی را تغییر دهد و احتمال کاهش وضعیت ویتامین K را بالا ببرد؛ به‌خصوص اگر هم‌زمان دریافت غذایی نیز پایین باشد. یک دوره کوتاه آنتی‌بیوتیک برای همه افراد به معنی کمبود ویتامین K نیست؛ معمولا نگرانی در مصرف طولانی‌تر و همراهی آن با عوامل خطر دیگر بیشتر می‌شود.

مصرف برخی داروهای کاهش جذب چربی

داروهایی مانند اورلیستات با کاهش جذب چربی می‌توانند جذب ویتامین‌های محلول در چربی را نیز کاهش دهند. بعضی داروهای متصل‌شونده به اسیدهای صفراوی هم ممکن است چنین اثری داشته باشند.

دریافت غذایی بسیار ناکافی

این علت وجود دارد، اما در یک فرد سالم معمولا باید دریافت غذایی برای مدت قابل‌توجهی بسیار محدود باشد تا به کمبود بالینی شدید منجر شود. اگر رژیم غذایی تقریبا فاقد سبزیجات، روغن‌های گیاهی و سایر منابع ویتامین K باشد و هم‌زمان عوامل دیگری نیز وجود داشته باشند، احتمال کمبود بیشتر می‌شود.

وارفارین باعث کمبود ویتامین K می‌شود؟

وارفارین معمولا باعث نمی‌شود ویتامین K بدن واقعا کم شود؛ بلکه اثر ویتامین K را در فرایند لخته شدن خون کاهش می‌دهد. این دارو عمدا فعالیت بعضی از فاکتورهای انعقادی وابسته به ویتامین K را کم می‌کند تا احتمال تشکیل لخته پایین بیاید.

به همین دلیل، اگر وارفارین مصرف می‌کنید، نباید خودسرانه مکمل ویتامین K شروع کنید یا مصرف مواد غذایی سرشار از این ویتامین را ناگهان خیلی زیاد یا خیلی کم کنید. تغییر شدید در دریافت ویتامین K می‌تواند اثر وارفارین را تغییر دهد و کنترل INR را سخت‌تر کند.

نکته مهم این است که در مصرف وارفارین، ثبات مهم‌تر از حذف ویتامین K است. یعنی اگر همیشه مقدار مشخصی سبزیجات سبز مصرف می‌کنید، لازم نیست آن‌ها را کنار بگذارید؛ فقط بهتر است الگوی مصرفتان تقریبا ثابت بماند و هر تغییر قابل‌توجه در رژیم یا مصرف مکمل با پزشک هماهنگ شود.

آزمایش کمبود ویتامین K چیست؟

یکی از مهم‌ترین آزمایش‌ها زمان پروترومبین یا PT و مقدار INR است. کمبود قابل‌توجه ویتامین K می‌تواند PT را طولانی و INR را افزایش دهد، زیرا چند فاکتور مهم انعقادی برای فعالیت طبیعی خود به ویتامین K وابسته‌اند. پزشک نتیجه این آزمایش را در کنار سابقه دارویی، بیماری‌های زمینه‌ای و علائم فرد تفسیر می‌کند. اندازه‌گیری مستقیم ویتامین K خون در بعضی مراکز ممکن است انجام شود، اما به‌تنهایی شاخص کاملی برای تشخیص وضعیت ویتامین K بدن نیست.

بر اساس Office of Dietary Supplements وابسته به موسسه ملی سلامت آمریکا (NIH)، کمبود ویتامین K زمانی از نظر بالینی اهمیت پیدا می‌کند که کاهش فعالیت پروترومبین باعث افزایش قابل‌توجه زمان انعقاد خون شود. این منبع توضیح می‌دهد که اندازه‌گیری غلظت ویتامین K در پلاسما همیشه وضعیت واقعی ذخایر بدن را نشان نمی‌دهد و زمان پروترومبین یکی از شاخص‌های بالینی مهم در ارزیابی کمبود قابل‌توجه این ویتامین است.

این یعنی اگر آزمایش PT یا INR غیرطبیعی باشد هم باز نمی‌توان بدون بررسی بیشتر گفت علت حتما کمبود ویتامین K است؛ بیماری‌های کبدی و اختلالات انعقادی دیگری نیز می‌توانند نتایج مشابهی ایجاد کنند.

برای جبران کمبود ویتامین K چه بخوریم؟

اگر کمبود ناشی از دریافت ناکافی باشد و مشکل جدی در جذب وجود نداشته باشد، اصلاح رژیم غذایی بخش مهمی از راه‌حل است. میزان دریافت کافی روزانه برای بزرگسالان حدود ۱۲۰ میکروگرم برای مردان و ۹۰ میکروگرم برای زنان در نظر گرفته شده است. بعضی منابع غذایی مناسب عبارتند از:

ماده غذایی  مقدار تقریبی ویتامین K
اسفناج خام، ۱ پیمانه ۱۴۵ میکروگرم
بروکلی پخته، نصف پیمانه ۱۱۰ میکروگرم
جعفری تازه، ۱ قاشق غذاخوری حدود ۶۲ میکروگرم
کلم سبز پخته، نصف پیمانه  حدود ۶۲ میکروگرم
لوبیا سبز  حدود ۳۳ میکروگرم در ۱۰۰ گرم
روغن سویا، ۱ قاشق غذاخوری  ۲۵ میکروگرم
بلوبری، نصف پیمانه  ۱۴ میکروگرم
مقادیر جدول بر اساس اطلاعات NIH هستند و ممکن است بسته به نوع ماده غذایی، میزان مصرف و روش آماده‌سازی متفاوت باشند. از نظر عملی هم لازم نیست برای دریافت ویتامین K بشقابتان را با یک کوه اسفناج پر کنید. اگر در طول هفته سبزیجات برگ سبز، بروکلی و منابع گیاهی متنوع به شکل منظم در رژیم حضور داشته باشند، بسیاری از افراد سالم می‌توانند نیاز خود را از غذا تامین کنند.

آیا خوردن غذا برای درمان کمبود ویتامین K کافی است؟

اینجا جواب کاملا به علت کمبود بستگی دارد. اگر مشکل فقط دریافت غذایی پایین باشد، اصلاح رژیم می‌تواند بخش مهمی از درمان باشد. اما اگر فرد سوءجذب شدید دارد، خونریزی کرده یا کمبود باعث اختلال قابل‌توجه در آزمایش‌های انعقادی شده است، منتظر ماندن تا رژیم غذایی به‌تنهایی مشکل را حل کند تصمیم مناسبی نیست.

درمان پزشکی کمبود ویتامین K معمولا با فیتونادیون، یعنی ویتامین K1 دارویی انجام می‌شود. بسته به شدت وضعیت و توانایی جذب، پزشک می‌تواند شکل خوراکی یا تزریقی را انتخاب کند. دوز درمانی نیز باید بر اساس شرایط فرد تعیین شود؛ به‌خصوص اگر بیمار وارفارین یا سایر داروهای مؤثر بر انعقاد مصرف می‌کند. به همین دلیل مکمل ویتامین K جزو مکمل‌هایی نیست که در صورت خونریزی غیرعادی بهتر باشد خودسرانه مصرف شود.

چرا باید علت کمبود هم درمان شود؟

فرض کنید فردی به دلیل بیماری سوءجذب دچار کمبود ویتامین K شده است. اگر فقط برای مدتی مکمل دریافت کند ولی مشکل جذب همچنان باقی بماند، زمینه کمبود هنوز وجود دارد و مشکل می‌تواند دوباره برگردد. همین موضوع درباره داروها هم صدق می‌کند. بنابراین درمان کامل معمولا دو بخش دارد:

  1. اصلاح خود کمبود ویتامین K
  2. پیدا کردن و مدیریت عاملی که باعث ایجاد آن شده است

همین قسمت دوم است که مشخص می‌کند آیا فرد فقط به اصلاح تغذیه نیاز دارد یا باید از نظر بیماری‌های گوارشی، اختلال جریان صفرا، داروهای مصرفی یا جراحی‌های قبلی هم بررسی شود.

کمبود ویتامین K چه عوارضی دارد؟

مهم‌ترین عارضه بالینی، اختلال در لخته شدن خون و افزایش خطر خونریزی است. در موارد شدید، این خونریزی می‌تواند در دستگاه گوارش، دستگاه ادراری یا داخل بدن رخ دهد.

ویتامین K همچنین برای فعال شدن پروتئین‌هایی مانند استئوکلسین در بافت استخوان اهمیت دارد و NIH اشاره می‌کند که کمبود آن می‌تواند بر معدنی شدن استخوان اثر بگذارد و احتمالا در کاهش استحکام استخوان نقش داشته باشد.

با این حال بهتر است این موضوع را درست تفسیر کنیم:

اگر فرد پوکی استخوان دارد، نمی‌توان تنها از روی آن نتیجه گرفت که دچار کمبود ویتامین K است. سلامت استخوان تحت تاثیر مجموعه‌ای از عوامل مانند سن، وضعیت هورمونی، کلسیم، ویتامین D، فعالیت بدنی و بیماری‌های زمینه‌ای قرار دارد.

انواع ویتامین K

کمبود ویتامین K در نوزادان چرا جدی‌تر است؟

نوزادان داستان متفاوتی از بزرگسالان دارند. مقدار کمی ویتامین K از جفت عبور می‌کند، ذخایر نوزاد هنگام تولد پایین است و باکتری‌های روده نیز هنوز به‌طور کامل شکل نگرفته‌اند. به همین دلیل نوزادان در معرض خونریزی ناشی از کمبود ویتامین K یا VKDB قرار دارند. این خونریزی می‌تواند از بند ناف، دستگاه گوارش، پوست یا حتی داخل جمجمه رخ دهد. به همین دلیل تزریق پیشگیرانه ویتامین K پس از تولد برای نوزادان توصیه می‌شود. اگر نوزادی دچار کبودی غیرعادی، خونریزی، خون در مدفوع یا ادرار، تشنج یا تغییر رفتار شده است، این موضوع نیازمند ارزیابی فوری پزشکی است و نباید منتظر اصلاح رژیم غذایی ماند.

چه زمانی خونریزی می‌تواند اورژانسی باشد؟

بحث ویتامین K زمانی از یک مسئله تغذیه‌ای ساده فاصله می‌گیرد که خونریزی شدید وارد ماجرا شود. برای مثال، این شرایط نیازمند بررسی سریع پزشکی هستند:

  • خونریزی‌ای که متوقف نمی‌شود
  • استفراغ خونی
  • مدفوع سیاه و قیری یا مقدار قابل‌توجه خون در مدفوع
  • خون واضح در ادرار
  • ضعف شدید، غش یا افت هوشیاری همراه با خونریزی
  • سردرد شدید ناگهانی، گیجی یا تشنج
  • خونریزی غیرعادی در نوزاد

در چنین شرایطی اولویت، پیدا کردن محل و علت خونریزی و کنترل آن است؛ نه اینکه در خانه مکمل ویتامین K مصرف کنیم.

اگر فقط کبودی داریم، باید آزمایش ویتامین K بدهیم؟

اگر هر چند وقت یک بار کبودی کوچکی روی دست یا پا پیدا می‌کنید و هیچ علامت دیگری ندارید، این موضوع به‌تنهایی برای تشخیص کمبود ویتامین K کافی نیست. اما اگر کبودی‌ها جدید، متعدد یا بدون علت واضح شده‌اند و همراه آن‌ها خونریزی بینی، لثه، قاعدگی بسیار شدید یا دیر بند آمدن زخم هم وجود دارد، بررسی پزشکی منطقی‌تر می‌شود. پزشک همچنین به سابقه دارویی و گوارشی توجه می‌کند؛ چون همین اطلاعات گاهی از خود کبودی برای پیدا کردن علت مهم‌تر هستند.

سخن آخر درباره کمبود ویتامین K

کمبود ویتامین K در بدن بیشتر از آنکه با علائم مبهمی مثل خستگی خودش را نشان دهد، با اختلال در انعقاد و خونریزی غیرعادی اهمیت پیدا می‌کند. در بزرگسالان سالم این کمبود نادر است؛ بنابراین اگر علائم مشکوک وجود دارد، بهتر است فقط روی رژیم غذایی تمرکز نکنیم و دنبال علت‌هایی مثل سوءجذب، جراحی دستگاه گوارش، مصرف طولانی بعضی داروها یا اختلالات زمینه‌ای هم باشیم.

برای کمبود ناشی از تغذیه، اضافه کردن منابعی مثل سبزیجات برگ سبز و بروکلی می‌تواند مفید باشد، اما کمبود بالینی و به‌خصوص کمبود همراه با خونریزی ممکن است به درمان پزشکی با ویتامین K نیاز داشته باشد. اگر وارفارین مصرف می‌کنید نیز مهم‌ترین کار، ثابت نگه داشتن دریافت ویتامین K و هماهنگ کردن هر تغییر غذایی یا مکمل با پزشک است؛ نه حذف کامل منابع غذایی این ویتامین یا مصرف خودسرانه مکمل. در مجله مثبت سبز تلاش می‌کنیم موضوعات مرتبط با کمبود ریزمغذی‌ها را بر اساس شواهد علمی معتبر و به شکلی کاربردی بررسی کنیم. در این مطلب نیز تمرکز بر شناسایی کمبود واقعی ویتامین K، عوامل خطر و راه درست جبران آن است تا علائمی مثل کبودی یا خونریزی به‌تنهایی به یک تشخیص قطعی نسبت داده نشوند و در صورت وجود نشانه‌های جدی، مراجعه پزشکی به تاخیر نیفتد.

در صورتی که پاسخ به دغدغه‌ها و سوالات ذهنی شما در قسمت سوالات متداول این مقاله از مجله داروخانه آنلاین مثبت سبز نیست، هرگونه ابهام و پرسش خود در این زمینه را از طریق قسمت نظرات با ما در میان بگذارید تا پزشکان مثبت سبز در اسرع وقت پاسخگوی شما باشند.

سوالات متداول

کمبود تغذیه‌ای ویتامین K معمولا ارثی نیست، اما برخی اختلالات ژنتیکی بسیار نادر می‌توانند عملکرد پروتئین‌های وابسته به ویتامین K را مختل کنند و علائمی شبیه کمبود این ویتامین ایجاد کنند.
بله. کبد بسیاری از فاکتورهای انعقادی را می‌سازد، بنابراین بیماری‌های کبدی هم می‌توانند باعث طولانی شدن زمان انعقاد و افزایش خونریزی شوند. به همین دلیل فقط با مشاهده کبودی یا بالا بودن INR نمی‌توان گفت علت حتماً کمبود ویتامین K است.
بله. هرچند بیشترین نگرانی مربوط به نوزادان است، کودکان بزرگ‌تر نیز در صورت سوءجذب، بیماری‌های گوارشی، بیماری‌های کبدی یا مصرف بعضی داروها ممکن است دچار کمبود شوند.
نمی‌توان برای درمان کمبود ویتامین K روی پروبیوتیک‌ها حساب کرد. بعضی باکتری‌های روده ترکیباتی از خانواده ویتامین K تولید می‌کنند، اما شواهد کافی برای استفاده از مکمل پروبیوتیک به‌عنوان درمان کمبود ویتامین K وجود ندارد.
معمولاً نه. بسیاری از بهترین منابع ویتامین K، مثل سبزیجات برگ سبز، گیاهی هستند. بنابراین یک رژیم گیاهخواری متنوع حتی می‌تواند مقدار مناسبی از ویتامین K1 را تأمین کند. مشکل بیشتر زمانی مطرح می‌شود که رژیم بسیار محدود یا جذب مواد مغذی مختل باشد.
بله. در مراحل اولیه یا کمبود خفیف ممکن است فرد علامت واضحی نداشته باشد و مشکل فقط در بررسی‌های آزمایشگاهی یا هنگام ارزیابی یک بیماری زمینه‌ای مشخص شود. خونریزی بیشتر در کمبودهای قابل‌توجه دیده می‌شود.
مدت زمان جبران به شدت کمبود و علت آن بستگی دارد. اگر مشکل فقط دریافت غذایی پایین باشد، اصلاح تغذیه می‌تواند به‌تدریج وضعیت را بهتر کند؛ اما در کمبودهای شدید یا همراه با خونریزی، ممکن است درمان دارویی لازم باشد و پاسخ بدن سریع‌تر اتفاق بیفتد.
خود کمبود ویتامین K مستقیماً باعث کم‌خونی نمی‌شود، اما اگر کمبود شدید باشد و فرد دچار خونریزی مداوم یا پنهان شود، از دست دادن خون می‌تواند در ادامه به کم‌خونی منجر شود.
منبع:
  • NIH
  • دسته بندی: مکمل غذایی
    تصویر حانیه برزگر
    حانیه برزگر
    من، حانیه برزگر، فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی رشته شیمی کاربردی و کارشناسی ارشد رشته شیمی دارویی هستم. بیش از یک سال تجربه کاری به‌عنوان تکنسین داروخانه دارم. از سال ۱۳۹۷ تاکنون نیز در زمینه تولید محتوا به‌ویژه در حوزه‌های مرتبط با شیمی و شیمی دارویی فعالیت می‌کنم. تلاش دارم با انتقال دانش و تجربه خود، در افزایش آگاهی عمومی نقش داشته باشم.
    بحث و تبادل نظر

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *